Ὁ τελευταίος οίκος, τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου, ἀποτελεῖ τον ἐπίλογό του, καθώς ἀναδεικνύει τόν θαυμαστό ρόλο τῆς Παναγίας γιά τη σωτηρία μας, παρακαλώντάς Την, νά μᾶς λυτρώσει ἀπό τήν μέλλουσα κόλαση.

Ο Παράδεισος και ἡ Κόλαση δεν είναι δύο διαφορετικοί τόποι, ἀλλά ἡ ἴδια ἡ Ἄκτιστη Χάρη καί τό Φῶς τοῦ Θεοῦ.

Ο Θεός ἀγαπά ἐξίσου ὅλους τους ἀνθρώπους. Ἡ διαφορά ἔγκειται στήν πνευματική κατάσταση του καθενός, στό πώς δηλαδή ὁ καθένας βιώνει τήν παρουσία τοῦ Θεοῦ.

Για ὅσους παραμένουν ἀμετανόητοι καί ἀνεπίδεκτοι τῆς θεραπευτικῆς χάρης τῶν ἱερῶν Μυστηρίων, τό ἴδιο αὐτό Ἄκτιστο Φῶς τοῦ Κυρίου θά βιώνεται ὡς Κόλαση.

Για ὅσους ζοῦν μέ φόβο Θεοῦ καί θεραπεύουν τούς ἑαυτούς τους μέσα ἀπό τήν Μυστηριακή ζωή τῆς Ἐκκλησίας, ὅταν ἀποβιώσουν, τότε τό ἄκτιστο Φῶς τοῦ Θεοῦ θά εἶναι γι’ αὐτούς ὁ Παράδεισος.

Ἡ Κόλαση δέν εἶναι μιά ποινή πού ἐπιβάλλει ο Θεός στόν ἄνθρωπο, ἀλλά τό ἀποτέλεσμα τῆς ἐλεύθερης ἐπιλογῆς τοῦ ἀνθρώπου να ἀρνεῖται την ανακαίνισή του από την Θεία Χάρη.

την επόμενη Παρασκευή που θα ψάλλουμε όλες τισ στάσεις μαζί θα ξεκινήσουμε στις 6.30μμ 

 ΧΡΟΝΙΑ  ΠΟΛΛΑ – ΠΟΛΥΚΑΡΠΑ – ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ 

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Η άσκηση των αρετών αδερφοί μου δεν είναι εύκολη υπόθεση. Πέρα από την προσωπική ισχυρή θέληση, είναι απαραίτητη και η αγιαστική δύναμη της Εκκλησίας μας.

Έτσι οι άγιοι Πατέρες όρισαν, καταμεσής της αγίας Τεσσαρακοστής να προσκυνείται ο Τίμιος Σταυρός του Κυρίου, για να λαμβάνουμε οι πιστοί από αυτόν χάρη και δύναμη για να συνεχίσουμε με σθένος τον πνευματικό μας αγώνα.

Ο Σταυρός του Χριστού είναι το καύχημα της Εκκλησίας μας και το αήττητο όπλο κατά των δυνάμεων του κακού. Πάνω σε αυτόν συντρίφτηκε το κράτος του διαβόλου και εκμηδενίστηκε η δύναμή του. Από αυτόν πήγασε η απολύτρωση και η αθανασία στο ανθρώπινο γένος.

Η Εκκλησία μας ψάλλει θριαμβευτικά: «Κύριε όπλον κατά του διαβόλου τον Σταυρόν Σου ημίν δέδωκας , φρίττει γαρ και τρέμει, μη φέρων καθοράν αυτού την δύναμιν » και «Νυν εμφανιζόμενος ο Σταυρός, δύναμιν παρέχη εν τω μέσω των νηστειών, τοις το θείον σκάμμα, ανύουσι προθύμως ΄ αυτόν μετ ‘ ευάβείας , κατασπαζόμεθα ».

Ο Σταυρός του Χριστού, εκτός από θείο σύμβολο της Εκκλησίας μας, έχει και ηθική σημασία για τον κάθε πιστό. Όπως ο Κύριος έφερε το δικό Του Σταυρό στο Γολγοθά, φορτωμένος τις ανομίες ολοκλήρου του ανθρωπίνου γένους, έτσι και ο πιστός του Χριστού, φέρει αυτός τον προσωπικό του σταυρό, τον αγώνα για σωτηρία και τελείωση. Ο δρόμος για τη σωτηρία είναι πραγματικός Γολγοθάς και απαιτεί αυταπάρνηση σε όσους τον ανεβαίνουν. Το βεβαίωσε ο Κύριος: « όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν , απαρνησάσθω ευατόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθήτω μοι » (Μαρκ.8,34).

Η αγία περίοδος του Τριωδίου είναι κατ’ εξοχήν σταυρική πορεία και νοητή σταύρωση των παθών μας.

Γι’ αυτό η αγία μας Εκκλησία αφιέρωσε την Κυριακή αυτή στην προσκύνηση του Τιμίου Σταυρού. Οι πιστοί αντλώντας χάρη από αυτόν, δυναμωμένοι πια και ανανεωμένοι, αντιπαρερχόμαστε τα εμπόδια που στήνει ο πονηρός και βαδίζουμε την ουρανοδρόμο ατραπό με οδηγό τη χαρά και τη λαχτάρα να συναντήσουμε τον αναστάντα Κύριό μας Ιησού Χριστό την αγία και λαμπροφόρο η ημέρα της εγέρσεώς Του.