Οσία Μαρία η Αιγυπτία

Share

 

Γυναίκα ελευθερίων ηθών, που μεταστράφηκε στον Χριστιανισμό και ανακηρύχθηκε Οσία από την Εκκλησία. Η μνήμη της τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία την 1η Απριλίου και την πέμπτη Κυριακή των Νηστειών  δηλ η Εκκλησία μας την εορτάζει 2 φορές λόγο της Μεγάλης Μετάνοιας της 

Η Μαρία γεννήθηκε κάπου στην Αίγυπτο τα χρόνια του Ιουστινιανού φκαι από τα 12 χρόνια της ζούσε στην Αλεξάνδρεια, όπου διήγε έκλυτο βίο, σύμφωνα με τον βιογράφο της, τον πατριάρχη Ιεροσολύμων Σωφρόνιο. Αναζητώντας νέες περιπέτειες, τα βήματά της την έφεραν στα Ιεροσόλυμα σε ηλικία 29 ετών.

Μία μέρα, μέγα πλήθος είχε συρρεύσει στην πόλη για τον εορτασμό της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Η Μαρία σκέφθηκε ότι ήταν μία καλή ευκαιρία για την αναζήτηση πελατείας και παρακολουθούσε την τελετή από απόσταση. Αίφνης, σαν σε θαύμα, «είδε το φως το αληθινόν» και αφού προσευχήθηκε, αποφάσισε να εγκαταλείψει το αρχαιότερο επάγγελμα του κόσμου και να εγκατασταθεί στην έρημο, όπου ασκήτευσε για 47 χρόνια. Όλα αυτά τα χρόνια ζούσε γυμνή και τρεφόταν με τη Χάρη του Θεού. Ο Αββάς Ζωσιμάς, ο μόνος άνθρωπος που την αντίκρισε και την κοινώνησε μόνον 2 φόρες στην ζωή της  , στην έρημο, την περιέγραψε ως «μια σκιά που έμοιαζε με ανθρώπινο σώμα».

σημαντικό είναι, όταν πήγε ο γέροντας, υπερήλικας πλέον να την συνάντησή την βρήκε κεκοιμημένη και ένα λεοντλάρι ,πρόσεχε το πλέον από ακάθαρτο σώμα της ,νυν αγιασμένο λείψανο της και εκείνο, έσκαψε ώστε ο γέροντας να το ενταφιάσει. 

Σύμφωνα με τον βιογράφο της, πέθανε τη Μεγάλη Πέμπτη 1 Απριλίου, χωρίς να αναφέρει το έτος θανάτου της.

Για όλους εμάς τους Χριστιανούς, είναι η  μετάνοια της Αγιας και πρέπει να αποτελεί παράδειγμα 

καλή και ευλογημένη Μετάνοια λοιπόν αδέρφια μου . 

 

Share

25η Μαρτίου { Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου }

Share

25η Μαρτίου : Τι γιορτάζουμε: Οι δύο μεγαλύτερες Εθνικές γιορτές στη χώρα μας είναι η και η 28η Οκτωβρίου  Και στις δύο περιπτώσεις γιορτάζουμε την απελευθέρωση της Ελλάδας από ξένους κατακτητές.

 . Τι γιορτάζουμε την 25η Μαρτίου όμως;

Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια μεγάλη διπλή γιορτή, καθώς εκτός από Εθνικό, έχει και θρησκευτικό χαρακτήρα.

Ας δούμε σε αυτό το πρώτο μέρος το Εθνικό σκέλος της μεγάλης αυτής γιορτής του ελληνισμού.

Η Εθνική γιορτή της 25ης Μαρτίου

Στις  γιορτάζουμε την Επανάσταση του 1821 που έγινε εναντίον του τουρκικού ζυγού μετά από 400 χρόνια σκλαβιάς.

Στην ουσία αναφερόμαστε στην ένοπλη εξέγερση των Ελλήνων εναντίον των Οθωμανών με σκοπό την ίδρυση ανεξάρτητου κράτους, του ελληνικού κράτους που υπάρχει ακόμη και σήμερα.

Με άλλα λόγια τότε γιορτάζουμε την ανεξαρτησία της Ελλάδας. Όπως, όμως, και στην περίπτωση της 28ης Οκτωβρίου, έτσι και την 25η Μαρτίου γιορτάζουμε ουσιαστικά την έναρξη και όχι τη λήξη της επανάστασης.

 

Πιο συγκεκριμένα, η Επανάσταση, σε διπλωματικό επίπεδο, ξεκίνησε ήδη από τα τέλη Φεβρουαρίου του 1821 από την μακρινή Μολδοβλαχία (σημερινή Ρουμανία) από τον πρίγκηπα Αλέξανδρο Υψηλάντη.

Στην Ελλάδα η εξέγερση ξεκίνησε από την Πελοπόννησο και γρήγορα εξαπλώθηκε στη Στερεά Ελλάδα κι από εκεί σε ολόκληρη τη χώρα.

Στην καλλιέργεια της εθνικής ταυτότητας που ήταν απαραίτητη για την εκκίνηση της Επανάστασης καταλυτικό ρόλο έπαιξε ο νεοελληνικός διαφωτισμός.

Από τους κυριότερους εκπροσώπους του υπήρξε ο Ρήγας Φεραίος ή Βελεστινλής, ο οποίος είχε γράψει και το περίφημο “καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά 40 χρόνια σκλαβιά και φυλακή”, φράση η οποία συνδέθηκε άρρηκτα με τον απελευθερωτικό αγώνα.

Γιατί γιορτάζεται στις 25 Μαρτίου;

Σύμφωνα με τους λαϊκούς θρύλους η Επανάσταση ξεκίνησε από τα Καλάβρυτα και συγκεκριμένα από την Αγία Λαύρα.

Εκεί, ο μητροπολίτης Παλαιών Πατρών Γερμανός ύψωσε κρυφά τη σημαία της Επανάστασης στις 25 Μαρτίου 1821, δίνοντας το έναυσμα για τον απελευθερωτικό αγώνα.

Ο Π.Π. Γερμανός σηκώνει το λάβαρο της Επανάστασης
Το γεγονός αυτό καταγράφηκε ιστορικά και μάλιστα του δόθηκε έμφαση καθώς συσχέτιζε κατά κάποιον τρόπο την Εκκλησία και τη θρησκευτική παράδοση με την Επανάσταση.

Επίσης, σύμφωνα με μια άποψη η ημερομηνία επιλέχθηκε αφενός λόγω της θρησκευτικής σημασίας της και αφετέρου γιατί πίστευαν ότι την ημέρα εκείνη θα μπορούσαν να κρύψουν την Επανάσταση μέσα στους θρησκευτικούς πανηγυρισμούς.

Ζήτω η Επανάσταση
Έτσι η επέτειος εορτασμού του ιστορικού αυτού γεγονότος καθορίστηκε να γίνεται κάθε χρόνο στις 25 Μαρτίου.

Ζήτω η 25η Μαρτίου!

Εκτός, όμως, από τον εθνικό της χαρακτήρα, η γιορτή της 25ης Μαρτίου έχει και θρησκευτικό χαρακτήρα.

H θρησκευτική πλευρά της διπλής αυτής γιορτής που δεν είναι άλλη από τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου.

Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου

Στις 25 Μαρτίου, εκτός από την Επανάσταση εναντίων των Τούρκων, γιορτάζεται και ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, μία από τις μεγαλύτερες γιορτές του Χριστιανισμού.

Άλλωστε για τον λόγο αυτό συνδέθηκε και ο εορτασμός της Επανάστασης με την ημέρα αυτή.

Τι είναι όμως ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου;

Η ημέρα του Ευαγγελισμού ήταν η μέρα που η Παναγία έμαθε την χαρμόσυνη είδηση ότι πρόκειται να γεννήσει τον Χριστό, τον υιό του Θεού.

Ετυμολογικά, η λέξη Ευαγγελισμός προέρχεται από την ομηρική λέξη ευάγγελος, που σημαίνει αγγελιοφόρος καλών ειδήσεων (ευ + άγγελος).

Τα χαρμόσυνα νέα μετέφερε στη Θεοτόκο Μαρία ο Αρχάγγελος Γαβριήλ. Μάλιστα, δεν της ανακοίνωσε απλώς το νέο, ότι πρόκειται δηλαδή να φέρει στον κόσμο τον Ιησού, σαν κάτι το δεδομένο, αλλά ζήτησε τη συγκατάθεση της.

Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ
Σύμφωνα με τον Ευαγγελιστή Λουκά που κατέγραψε το γεγονός, ο Θεός με αυτό τον τρόπο έδωσε στην Παναγία τη δυνατότητα να αποφασίσει μόνη της, δίνοντας της την χαρά της συνδημιουργίας.

Η Παναγία ρώτησε τον Άγγελο πως θα γινόταν να κυοφορήσει παιδί δεδομένου ότι δεν είχε σωματική επαφή με κάποιον άνδρα μιας και ήταν απλώς αρραβωνιασμένη και όχι παντρεμένη με τον Ιωσήφ.

Τότε ο Αρχάγγελος Γαβριήλ εξήγησε στη Μαρία ότι αυτό ήταν το θέλημα του Θεού και ότι Αυτός θα φροντίσει για όλα. Για αυτό και το παιδί αυτό θα είναι ο Υιός του Θεού.

Μάλιστα ανέφερε το παράδειγμα της Ελισάβετ, η οποία αν και ήταν στείρα γέννησε με τη βοήθεια του Θεού σε προχωρημένη ηλικία.

Έτσι η Παναγία πείστηκε και δέχτηκε το Θεϊκό πρόσταγμα και ο Γαβριήλ αποχώρησε έχοντας εκπληρώσει το έργο του.

Κάθε χρόνο, γιορτάζουμε το γεγονός αυτό στις 25 Μαρτίου.

Χρόνια Πολλά!

Share

Μήπως ωφελούν οι ασθένειες και οι δοκιμασίες;

Share

 

Του

Π.ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΑΛΛΙΑΚΜΑΝΗΣ

α) Ο άνθρωπος επιθυμεί πάντοτε να αποφεύγει ο,τιδήποτε προκαλεί πόνο και οδύνη. Αντιστέκεται σε ότι επιφέρει θλίψεις και δοκιμασίες. Και η επιθυμία αυτή αντα­ποκρίνεται προφανώς στη φύση του ανθρώπου και τη θεία καταγωγή του, αφού δη­­­μιουρ­γήθηκε εξαρχής «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν» Θεού, αυτεξούσιος και ε­λεύ­­­θε­ρος, δίκαιος και πνευ­μα­­το­φόρος, πρόσωπο μοναδικό και ανεπανάληπτο. Πλά­σθηκε για τη ζωή κι όχι για το θάνατο, ενώ παράλληλα χορηγήθηκε σε αυτόν η δυνα­τότητα μετοχής στην αφθαρσία και τη μακαριότητα, στη ζωή του Τριαδικού Θεού της α­γάπης.

β) Στον Παράδεισο, σύμφωνα με τη βιβλική διήγηση, πριν την πτώση δεν υπήρ­χε πόνος, οδύνη και στεναγμός. Αυτά προέκυψαν ως αποτέλεσμα παράχρησης της ελευθερίας και της συνακόλουθης αστοχίας του ανθρώπου. Η πορεία αυτή είχε παναν­­θρώπινες διαστάσεις, αφού εισήλθε στον κόσμο η οδύνη, ο πόνος, η ασθένεια, η φθορά και ο θάνατος, που κληροδοτήθηκαν έκτοτε σε ολόκληρο το ανθρώπινο γένος. Η φθαρ­τό­τη­τα και η θνητότητα διακρίνονται εντονότερα στη γέννηση και το θάνατο. Με πόνους και ωδίνες έρχεται ο άνθρωπος στον κόσμο. Με αγωνία και οδύνη τον εγκα­ταλείπει.

γ) Όμως, στο διάστημα της παρούσας ζωής δίδεται η ευκαιρία να ξεπερα­στούν και να αξιοποιηθούν θετικά τα λυπηρά της ζωής. Δηλαδή, να γίνουν αφορμή αυτογ­νω­σίας, πηγή δημιουργικής δράσης και αφετηρία ισχυροποίησης της θέλησης για ανα­ζή­τηση του αρχαίου κάλλους, του απολεσθέντος παραδείσου. Οι θλίψεις και οι δο­κι­μα­σίες εάν αξιοποιηθούν θετικά, ελευθερώνουν από τις συνέπειες της πτώ­σεως. Αυτό όμως γίνεται με ασκητικά αθλήματα που έλκουν τη θεία χάρη στην καρ­­διά του χριστιανού.

δ) Γρά­φει ο όσιος Παΐσιος:  «Η ζωή δεν είναι κατασκήνωση· έχει χαρές έχει όμως και λύπες. Τα χτυπήματα των δοκιμασιών είναι απαραίτητα για τη σωτηρία της ψυχής μας, γιατί αυτά λαμπικάρουν την ψυχή. Όπως  συμβαίνει με τα ρούχα· όσο τα τρίβουμε όταν τα πλένουμε, τόσο καλύτερα καθαρίζουν… Οι άν­θρω­ποι που τους χτύπησαν μερικοί βαρδάρηδες –δοκιμασίες-, είτε γιατί το επέτρεψε ο Θεός, για να τους φρενάρη, είτε από φθόνο του πονηρού, χρειάζονται  μετά πολλές λιακάδες και δροσιά πνευματική, για να ανθίσουν και να καρποφορήσουν».

 ε) Ο δε όσιος Σωφρόνιος του Έσσεξ γράφει: «Ο πόνος αυτός είναι γεμάτος νόημα. Χάρη στον πόνο αυτό γίνομαι εύσπλαχνος και βλέπω εν πνεύματι όλους τους άλλους που πάσχουν· κα­τέρ­χεται μέσα μου θεία αγάπη, κατ’ αρχήν ως ευσπλαχνία προς όλη την κτίση, στον δε μέλλοντα αιώνα ως μακαριότητα στη θέα των σε­σω­σμέ­νων μέσα στην ΄Αφθαρτη Δόξα». Η άφθαρτη αυτή δόξα του Παραδείσου είναι δύ­σκο­λο να περι­γρα­φεί  με ανθρώπινους λόγους, να εκφρασθεί με κτιστά ανθρώπινα ρή­μα­τα. Και αυτό φαίνεται από τη μαρτυρία του Αποστόλου Παύλου στην προς Κοριν­θίους Επιστολή (Β΄ Κορ. 12,1 κ.ε.). Ο Απόστολος στην περικοπή αυτή αναφέρεται στις οπτασίες και αποκαλύψεις που είχε, όταν αξιώθηκε να φθάσει μέχρι τρίτου ουρανού. Ανυψώθηκε και μεταφέρθηκε στον παράδεισο κι άκουσε λόγια, που δεν μπορεί να εκφράσει ούτε επιτρέπεται να αναφέρει άνθρωπος. Η θαυμαστή εμπει­ρία του Παραδείσου τον κα­θι­στά εκστατικό και αδύναμο να περιγράφει τα θεία κάλλη. Η εμπειρία αυτή, που ήταν συγκλονιστική, κατέστη δυ­νατή χάρη στην κοι­νω­νία με τον Χριστό. Διότι όποιος κοινωνεί πραγματικά με Αυ­τόν, οδηγείται στη θεογ­νωσία. Και αληθινή θεογνω­σία σημαίνει μετοχή στην αιώνια ζωή (βλ. Ιωάν. 17,3).

στ)  Εκπλήσσει το γεγονός, ότι ο θείος Απόστολος λίγο πιο κάτω δεν καυχιέ­ται τόσο για τη θαυμα­στή γεύση του παραδείσιου κάλλους, όσο για τον «σκόλοπα» της σαρκός του και τις «ασθένειές» του. Γράφει: «Για να μην υπερηφανεύομαι, ο Θεός μου έδωσε ένα αγκάθι στο σώμα μου, έναν υπηρέτη του σατανά να με ταλαι­πωρεί, ώστε να μην υπε­ρηφανεύομαι. Γι’  αυτή την αρρώστια τρεις φορές παρεκά­λεσα τον Κύριο να τη διώ­ξει από πάνω μου. Η απάντησή του ήταν, Σου αρκεί η χάρη μου, γιατί η δύναμή μου φανερώνεται στην πληρότητά της μέσα σ’ αυτή την αδυναμία σου… Και καταλήγει: Γι’ αυτό χαίρομαι για τα παθήματά μου, τις βρισιές, τις θλίψεις, τους διωγμούς και τις πιέσεις που πέρασα για χάρη Του.  “Όταν γαρ ασθενώ, τότε δυνατός ειμί”» (12,10).

ζ) Ο Απόστολος του Θεού καυχιέται, όχι επειδή έφθασε μέχρι τρίτου ουρανού, αλλά για τις ανθρώπινες δοκιμασίες και ασθένειες. Δεν είναι γνωστό σε τι συνίσταται ο «σκό­λο­πας» που τον ταλαιπωρούσε. ΄Ισως ήταν οι θλίψεις και ταλαιπωρίες που καταπόνησαν το σώμα του στη διάρκεια του αποστολικού του έργου. ΄Ισως ήταν κά­ποια πρόσωπα που αντιστάθηκαν στη διδαχή του, ή ακόμη και κάποια σωματική ασθέ­νεια. Σε κάθε περίπτωση εκείνος καυχιόταν για τους πειρασμούς και τις δοκιμα­σίες αυτές. Με την υπομονετική αντιμετώπισή τους γινόταν δόκιμος, για να κατα­σκη­νώσει επάνω του η δύναμη του Χριστού.

η) Στις μέρες μας ζούμε σε πρωτόγνωρες συνθήκες. Μήπως όλα αυτά που βιώνουμε πρέπει να μας συνεφέρουν από το θρησκευτικό μας βόλεμα και με ολοκάρ­δια μετάνοια και ταπείνωση να αναζητήσουμε αυθεντικές κι όχι επιφανειακές μορφές πνευ­ματικής ζωής; Ο Απόστολος Παύλος και οι άγιοι του Θεού μπορούν να γίνουν ο­δο­δείκτες στην πορεία μας για την ανάκτηση της θείας Χάριτος. Αρκεί να συ­νέλ­θου­με και να δούμε τον έσω άνθρωπο, να λαμπικάρουμε τις καρδιές μας από το «ειδεχθές προσωπείο των παθών», για να βγούμε στη «λιακάδα του Θεού».

Share

Ανακοίνωση π. Στυλιανού Χαρπαντίδη σχετικά με την πανδημία του νέου κοροναϊού COVID-19 (SARS-COV-2)

Share
Αγαπημένα μου παιδιά, δυστυχώς εδώ και λίγες ημέρες επέτρεψε ο κύριος και θεός μας η χώρα μας όπως και ολόκληρος ο κόσμος να περάσει μία μεγάλη δοκιμασία.
 
Δεν χρειάζεται να χάνουμε την πίστη μας και την ελπίδα μας σε αυτές τις δύσκολες ώρες παρά το μόνο που χρειάζεται είναι να εντείνουμε και να δυναμώσουμε με φλογερή πίστη την προσευχή μας σε αυτόν, να κλείνουμε γόνυ ψυχής και να του ζητήσουμε να επιτρέψει να τελειώσει γρήγορα αυτός ο πειρασμός.
 
Δεν χρειάζεται να φοβόμαστε ούτε να μας πιάνει πανικός και απελπισία δεν ταιριάζουν όλα αυτά σε ένα χριστιανό κι ούτε είναι ώρα να πειράζουμε τον Κύριο και Θεό μας λέγοντας πως εγώ σε πιστεύω και εσύ θα με προστατεύσεις παρά να υπακούμε στις αρχές και να ακούμε τους ειδικούς και με τη πίστη μας στο Θεό, με υπομονή και προσευχή να περιμένουμε πότε ο καλός και άγιος ο Θεός Μας και οι πρεσβείες των Αγίων μας και του δικού μας ολοζώντανο Αγίου Πολυκάρπου θα επιτρέψουν να τερματιστεί αυτός ο μεγάλος πειρασμός και μακάρι να βγούμε πιο σώφρονες πιο δυνατοί μέσα από αυτήν τη δοκιμασία.
 
Σήμερα πριν λίγη ώρα έγινε η προγραμματισμένη απολύμανση στον Ιερό μας Ναό και κατόπιν ο Ναός σφραγίστηκε μέχρι νεωτέρας.
 
Θα σας ενημερώσω όταν ενημερωθώ και εγώ, προσεύχομαι για εσάς και ζητώ από εσάς να προσευχηθείτε για την ελαχιστότητα μου και όλοι μαζί με τη χάρη του Θεού και του Αγίου Πολυκάρπου θα βγούμε δυνατοί και αλώβητοι από αυτήν τη δύσκολη δοκιμασία.
 
Με εκτίμηση εμπιστοσύνη και αγάπη Χριστού ο προϊστάμενος του Ιερού Ναού π. Στυλιανός Χαρπαντίδης.
 
Ακολουθεί φωτογραφικό υλικό και βίντεο από την απολύμανση

 

Share

Ο π. Κωνσταντίνος Χατζηαγγελίδης στον Άγιο Πολύκαρπο

Share

Ο π Κωνσταντίνος Χατζηαγγελίδης, προσκεκλημένος από τον προϊστάμενο του ναού π. Στυλιανό Χαρπαντίδη, προκειμένου να μιλήσει στο εκκλησίασμα, με θέμα “Σκέψεις για την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής”.

Share

Κυριακή της Ορθοδοξίας 08-03-2020

Share

Σήμερα σε ολόκληρη την ορθοδοξία εορτάστηκε η Κυριακή της Ορθοδοξίας,

Πανηγυρίζει σήμερα Λαμπρά η εκκλησία μας την αναστήλωση των Ιερών εικόνων που έγινε από την αυτοκράτορα Θεοδώρα & την 7η Οικουμενική Σύνοδο.

Αυτό που πρέπει να γνωρίζουμε για τη σημερινή ημέρα είναι ότι εμείς οι Ορθόδοξοι όταν προσκυνάμε τις εικόνες, δεν προσκυνάμε το ξύλο και τα υλικά που είναι φτιαγμένη η εικόνα δεν είμαστε είδωλο λάτρες, αλλά προσκυνάμε και αποδίδουμε σεβασμό σε αυτό που απεικονίζει η εικόνα ή το Ιερό λείψανο κάποιου Αγίου της Πίστεως μας, θυμόμαστε τους αγώνες που έκαναν και την αγάπη που είχαν οι Άγιοι μας για τον Χριστό μας και τα ιερά τους λείψανα που μυρίζουν και ευωδιάζουν είναι η απόδειξη αυτής της Αγιότητας.

Αποδίδουμε λοιπόν σεβασμό προσκυνώντας τα αυτά , το ίδιο και τις ιερές εικόνες ,γι αυτό τον λόγο εορτάζουμε και σήμερα την Αναστήλωση τους.

Έτσι λοιπόν σήμερα και στο δικό μας ναό , εορτάσαμε πανηγυρικά αυτήν την ημέρα, όπου στο τέλος της Θείας Λειτουργίας κάναμε και την Ιερά λιτάνευση των εικόνων πέριξ του Ιερού Ναού.

Επίσης σήμερα μέσα στη χαρά της πανηγυρικής ημέρας ο πατήρ Στυλιανός προϊστάμενος του ναού κέρασε ένα καφέ σε όλους τους συνεργάτες του ναού που διακονούν σε διάφορα διακονήματα όλα αυτά τα χρόνια αφιλοκερδώς στο ναό μας, για να τους ευχαριστήσει, ενώ το βράδυ μετά τον Β κατανυκτικό εσπερινό τον οποίον έκανε ο πατήρ Κωνσταντίνος Χατζηαγγελίδης εφημέριος του ιερού ναού Αναστάσεως του κυρίου Αμπελοκήπων (πρώην στρατόπεδο) ακολούθησε ομιλία από τον ίδιο και και οι κύριες της Διακονίας μετά το πέρας της ακολουθίας πρόσφεραν σε όλον τον κόσμο ένα ζεστό τσάι & κέρασμα.

Εύχομαι σε όλο τον κόσμο καλό υπόλοιπο στον πνευματικό μας αγώνα και καλό υπόλοιπο σαρακοστής.

Ακολουθούν βίντεο και φωτογραφικά στιγμιότυπα της ημέρας.

Share

Ιερά Μητρόπολη Νεαπόλεως & Σταυρουπόλεως Άγιος Πολύκαρπος Μενεμένης Θεσσαλονίκης